Veertien kinderen doen vandaag mee. Veel van hen kennen deze plek. Sommigen zijn er nog nooit geweest.

De Graafse Akker. En daar zijn we nu. Het is 16.15 uur, de zon schijnt en we hebben de hele middag en een stukje van de avond. Bart (een van de jeugdnatuurgidsen) vertelt iets over de Graafse Akker, een weelderig stukje groen midden in een woonwijk, waar allerlei activiteiten plaatsvinden. Zie voor meer informatie: https://www.degraafseakker.nl.

Vandaag gaan we kruiden in de tuin zoeken. Net als vorig jaar vertelt Ilona Willemse (expert kruidenleer) erover. Vroeger noemden we die kruiden onkruid, tegenwoordig BUITENKRUID. Een veel betere naam want ‘on’ hebben mensen bedacht omdat de kruiden soms op plekken groeien waar we ze die niet willen hebben, zoals tussen de bloemen, groenten of gras terwijl de kruiden die buiten groeien juist heel nuttig en vaak ook lekker zijn voor mens en natuur. 

De jonge frisse blaadjes en bloemen van Paardenbloemen zijn super gezond, goed voor je eetlust en ze zitten vol met vitamines. Lekker in een salade of op een broodje kaas. 

Citroenmelisse, Munt en Kleefkruid zijn samen heerlijk en gezond in een kan water of in de thee.

Veel kinderen blijken al veel over kruiden te weten en vertellen daar graag over.

Iedereen krijgt een loepje, schaartje en bakje en een geheime envelop mee met de afbeelding van een kruid dat ze in groepjes gaan zoeken. Topjes van de plant of bloem worden voorzichtig geknipt of geplukt en niet teveel van dezelfde plant, dan kan die weer fijn doorgroeien.

Citroenmelisse, Smalle weegbree, Klaproos, Goudsbloem, Kaasjeskruid, Oost-Indische Kers, Magenta melde, Look zonder look, ze bloeien op dit moment allemaal in de tuin en zijn allemaal eetbaar. Maar er zijn er nog meer… en daarvan zitten de plaatsjes in de geheime envelop.

Aan de lange tafel maken de kinderen met de gevonden kruiden en bloemen eigen kruidenboter die ze straks samen met hun papa en mama kunnen proeven. De kinderen vertellen honderduit over hun geheime opdracht. Hoe het bloemetje eruit ziet, of er nog iets aan opviel, of het zacht of stevig is, hoe het ruikt. Samen eten we soep met stokbrood en … zelfgemaakte kruidenboter.

Na de soep is het vrij spelen. Genoeg te doen. Bessen, bramen, frambozen worden geplukt. Voor de liefhebbers is er het blote voetenpad. Tijd voor friet en als toetje marshmallows boven het kampvuur dat door een aantal kinderen is aangestoken. Ouders zijn daarbij aanwezig voor een kopje thee of koffie en smullen mee. De bakjes met zelfgemaakte kruidenboter gaan mee naar huis.

Bij de ingang naar de Moerputten (een uniek 120 hectare groot laagveenmoeras met zeldzame vlinders en vogels) staat een stenen tafel met stenen bankjes eromheen. 14 Kinderen drommen vol enthousiasme rond de tafel, waar Rens, een van de IVN gidsen vertelt over het vlinderpakket met eitjes, poppen, rupsen dat hij een paar weken geleden heeft gekocht. In het midden van de tafel staat een plastic bak. Enkele grote koolwitjes kleven met hun pootjes aan de binnenzijde. Twee zijn druk aan het paren. Rens heeft nog meer meegenomen. Hij laat eitjes, rupsen en poppen zien en vertelt over hoe het leven van de vlinders ooit begon en hoe een eitje uiteindelijk een vlinder wordt. 

De kinderen kijken hun ogen uit, laten de rupsen knabbelen van de meegebrachte spitskool, kijken daar door loepjes naar, zien hoe snel het blad wordt opgegeten en honderden piepkleine keuteltjes worden achtergelaten. Een groepje van kinderen tekent en kleurt de vlinder na, een ander de rups en weer een ander de pop of een eitje. Al snel willen de meeste kinderen alle groeistadia tekenen.   

In het veld rondom zien ze nog meer vlinders zoals het oranjetipje, klein geaderd witje, dagpauwoog, citroenvlinder, atalanta, boomblauwtje, kleine page. Maar ook rupsen zoals de bijvoorbeeld de meidoornstippelmot. Een kind vond een bladwesplarve. Die lijkt erg op een rups, maar is het niet. Hij heeft veel meer buikpoten. 

Het is tijd om de vlinders vrij te laten en daar maken we een belangrijk moment van door te fladderen met onze armen en hen te bedanken voor het moois dat ze hebben gebracht en hen een goede reis toe te wensen. Voorzichtig verlaten de vlinders hun verblijf, vliegen er vandoor naar de eerste de beste boterbloemen vlakbij.

Even later wandelen we naar het begin van het pad naar het halve zolen spoor. Daar bewonderen we het wilgenvlechtwerk dat door de kinderen in december is gemaakt. Uit de staande takken groeien bladeren. Het ziet er prachtig uit. Over de spoordijk lopen of rennen we naar de Moerputtenbrug. Daar horen de kinderen over de geschiedenis van die brug. 

 Het is bijna tijd. Nog even over de vlonders over stilstaand water door de dichte begroeiing. Kijken naar de pluizen van uitgebloeid struikgewas. Op weg terug ontdekt een van de kinderen de rups van de nachtvlinder uit de familie van de uilen. Piepklein en pikzwart is die. 

Door IVN is ook dit fraaie filmpje gemaakt over vlinders van de Moerputten.

Impressie bij de stapstenen Maliskamp

Met schepnet aan het werk om waterdiertjes te vangen. In een bak bekijken naar de vangst. 

Dit weekend waren wij aanwezig bij het Groen Doen Festival op en rondom de Graafse Akker.

Meer informatie is te vinden op : GroenDoenFestival - Transfarmers

Deze ochtend hebben wij 4 verschillende activiteiten met elkaar gedaan. Een impressie van foto’s geeft een fraai beeld van deze ochtend voorzien met een omschrijving. Onze handen en ogen hebben we goed gebruikt :-)

Een voederhuisje maken voor de vogels (prikkers erin steken, passen en meten, knippen, zagen, vullen met pinda's).

Van vouwblaadjes sneeuwvlokken vouwen en maken (netjes werken, kijken naar een voorbeeld, proberen, knippen).

Een eigen gemaakte knikkerbaan maken én uitproberen met een knikker! Pinda's rijgen aan een touwtje voor de vogels. 

Gebruikte restmateriaal zijn: diverse soorten en stukken karton, wc rolletjes of een keukenrol, stukjes hout of pvc-pijp. 

Tussendoor, met limonade en eigen gemaakte winterthee met een koekje, naar elkaars werk kijken.
Een heerlijke knutselochtend!  

Elk jaar samen aan het werk met de werkgroep Landschapsbeheer. Eerst uitleg van Jeroen over veilig zagen en daarna aan het werk. Bij de opgang naar de dijk van het halve zolen lijn zijn de wilgen geknot.